Psalm 46:11: "Wees stil, en weet dat Ík God ben; Ik zal verhoogd worden onder de heidenvolken, Ik zal verhoogd worden op de aarde."
Psalm 46 is een psalm die spreekt over onrust, dreiging en wankelende zekerheden. Bergen storten in het hart van de zee, wateren bruisen en volken woeden. Toch klinkt daar middenin een bevel dat haaks lijkt te staan op alles wat gebeurt: "Wees stil."
In de tijd waarin wij leven, is stilte zeldzaam. Onze dagen zijn gevuld met geluid, meningen, zorgen, plannen en prikkels. Zelfs wanneer het om ons heen rustig is, kan het in ons hart stormen. Juist in die innerlijke onrust spreekt dit woord krachtig: wees stil.
Het Hebreeuwse woord dat hier gebruikt wordt, draagt de betekenis van loslaten, ophouden, stoppen met vechten. Het is niet slechts zwijgen met de mond, maar het neerleggen van eigen inspanning en controle. Het is alsof de Heere zegt: "Laat los. Houd op met jezelf staande te willen houden. Sta stil voor Mijn aangezicht."
Deze oproep komt niet voort uit onverschilligheid, maar uit goddelijke majesteit. De psalm spreekt over God als een toevlucht en sterkte, een hulp in benauwdheden, zeer bevonden. Wanneer de aarde verandert en bergen wankelen, blijft Hij onveranderlijk. Daarom is stilte geen vlucht, maar een daad van vertrouwen.
"Weet dat Ík God ben." Hier ligt het hart van dit vers. Stilte is niet leeg; zij is gevuld met het kennen van God. Niet slechts weten met het verstand, maar erkennen met het hart. Het is het buigen voor Zijn soevereiniteit, het erkennen dat Hij regeert waar wij geen overzicht hebben.
Hoe vaak proberen wij zelf oplossingen te zoeken? Hoe snel raken wij verstrikt in angst wanneer omstandigheden ons ontglippen? Dit woord herinnert ons eraan dat God niet in paniek raakt. Hij wordt niet verrast door wereldgebeurtenissen, niet door onrust, niet door persoonlijke problemen.
In de geschiedenis van Israël klonk deze waarheid telkens weer. Toen vijanden oprukten of het volk in ballingschap dreigde te gaan, bleek dat de Heere Zijn plan niet losliet. Ook wanneer volken woeden, staat Zijn troon vast. Psalm 46 schildert een wereld in beweging, maar een God die onbeweeglijk is.
"Ik zal verhoogd worden onder de heidenvolken, Ik zal verhoogd worden op de aarde." Dit is geen wens, maar een vaste belofte. Wat mensen ook doen, Gods eer zal uiteindelijk openbaar worden. De volken die Hem niet kennen, zullen Zijn grootheid erkennen. Zijn Naam zal verheven worden, boven alle macht en invloed.
Dit perspectief verandert onze stilte. Wij worden niet geroepen tot berusting uit wanhoop, maar tot rust vanuit zekerheid. Gods heerschappij staat vast. Zijn Koninkrijk zal komen. Zijn eer zal zichtbaar worden.
Misschien ervaar je persoonlijke strijd: zorgen om gezondheid, relaties, werk of toekomst. Misschien voelt het alsof de grond onder je voeten beweegt. Juist daar klinkt dit woord: "Wees stil". Niet omdat je zorgen onbelangrijk zijn, maar omdat jouw God groter is.
Stil worden betekent: onze vragen aan Zijn voeten leggen. Onze angst toevertrouwen aan Zijn wijsheid. Onze haast onderwerpen aan Zijn tijd. Het betekent ruimte maken om Zijn stem te horen in plaats van overschreeuwd te worden door onze gedachten.
In de stilte leren wij wie God is: heilig, rechtvaardig, genadig, almachtig. Wij ontdekken dat wij niet het middelpunt zijn, maar dat Hij dat is. En dat is bevrijdend. Want wanneer God God mag zijn, hoeven wij dat niet te zijn.
Psalm 46 eindigt met de belijdenis: "De HEERE van de legermachten is met ons; de God van Jakob is voor ons een veilige vesting." Die zekerheid omringt ook vers 11. De God die zegt: Wees stil, is dezelfde God die nabij is. Zijn majesteit is geen afstandelijke grootheid, maar een beschermende aanwezigheid.
Laat dit woord daarom een oefening worden in het dagelijks leven. Zoek momenten van bewuste stilte. Leg je telefoon en je gedachten even neer. Open je Bijbel. Richt je hart op Hem. Zeg het hardop of in stilte: "U bent God. Ik vertrouw U."
Want uiteindelijk is dit de kern: niet onze rust, maar Zijn eer. Niet onze controle, maar Zijn koningschap. En in die erkenning ligt vrede, zelfs wanneer bergen wankelen.
