1 Samuel 3:1-10: "[1] En de jonge Samuel diende de HEERE onder toezicht van Eli. Het woord van de HEERE was schaars in die dagen; er was geen visioen dat in de openbaarheid kwam. [2] Het gebeurde op zekere dag, toen Eli op zijn slaapplaats lag – zijn ogen begonnen zwak te worden, zodat hij niet meer kon zien – [3] en toen ook Samuel zich te slapen gelegd had, voordat de lamp van God gedoofd werd in de tempel van de HEERE, waar de ark van God was, [4] dat de HEERE Samuel riep. En hij zei: Zie, hier ben ik. [5] Hij snelde naar Eli en zei: Zie, hier ben ik, want u hebt mij geroepen. Maar die zei: Ik heb niet geroepen, ga terug en ga weer liggen. En hij ging weg en ging weer liggen. [6] Toen riep de HEERE Samuel opnieuw; Samuel stond op, ging naar Eli en zei: Zie, hier ben ik, want u hebt mij geroepen. Hij zei echter: Ik heb niet geroepen, mijn zoon; ga terug en ga weer liggen. [7] Nu kende Samuel de HEERE nog niet; het woord van de HEERE was nog niet aan hem geopenbaard. [8] Toen riep de HEERE Samuel opnieuw, voor de derde keer, en hij stond op, ging naar Eli en zei: Zie, hier ben ik, want u hebt mij geroepen. Toen begreep Eli dat de HEERE de jongen riep. [9] Daarom zei Eli tegen Samuel: Ga weer terug en ga liggen. Wanneer het gebeurt dat Hij je roept, moet je zeggen: Spreek, HEERE, want Uw knecht hoort. Toen ging Samuel weer terug en ging op zijn slaapplaats liggen. [10] Toen kwam de HEERE en bleef daar staan; en Hij riep zoals de andere keren: Samuel, Samuel! En Samuel zei: Spreek, want Uw knecht hoort."
Een bijzondere geschiedenis. Samuel wordt in deze geschiedenis geroepen door de Heere. In het voorgaande hoofdstuk kan je lezen dat God een oordeel heeft uitgesproken over het priesterschap, God wil door middel van een profeet in contact komen met zijn volk. In dit hoofdstuk maakt God dit realiteit.
Vers 1 vertelt ons dat het woord van God een schaarse, dat wil zeggen: kleine en zeldzame plaats heeft in het volk van Israël, niet zoals het zou moeten zijn. Dit zien we in onze tijd ook terug, de Bijbel heeft geen centrale plaats meer. Het wordt bijna niet gelezen of het wordt in een makkelijk leesbare vertaling gelezen. Het gaat dan vaak niet meer om het kennen van Gods gedachten maar om de bevrediging van godsdienstige gevoelens die ieder mens heeft.
Maar God zoekt zijn volk weer op! Door middel van een nieuwe profeet, Samuel. Op de door de HEERE bepaalde tijd openbaart Hij zich aan Samuel en roept Hij hem. Dit gebeurt in de nacht, Eli en Samuel zijn naar bed gegaan. Er is iets opmerkelijks in de manier waarin wordt beschreven hoe ze beiden naar bed gaan. We lezen van Eli dat hij op zijn slaapplaats lag, terwijl er van Samuel wordt geschreven dat hij zich te slapen gelegd had. Als we in voorgaande hoofdstukken lezen over de gezondheid van Eli kan je je voorstellen dat hij een vaste slaapplek had en dat hij zijn slaapplek lief had. Eli was een slapende hogepriester. In hem zien we het beeld van de geestelijke toestand van het volk Israël in die dagen. Maar ook van ons.
Van Samuel lezen we dat hij zich te slapen gelegd heeft. Dat wijst op een activiteit na een dag van werken. Hij is eraan toe. Als hij naar bed gaat, moet de lamp van God bijna uitgedoofd worden. De lamp van God is de kandelaar in de tabernakel. Het is nacht en de lamp brandt nog zwak. Maar juist als de nacht het donkerst is, mag er de hoop zijn op het aanbreken van de dag. Een nieuwe dag staat op het punt aan te breken, om nieuw en helder licht te geven in deze jonge Samuel, die bijna volwassen is en in de buurt van de ark slaapt.
De HEERE roept Samuel tot 3x toe. De stem moet als van een mens hebben geklonken want Samuel denkt dat het Eli is die hem roept. De eerste 2x snelt Samuel zich naar Eli toe en stelt hij zich ter beschikking. Eli stuurt de jonge Samuel weer naar bed. Eli laat hier het beeld zien van een slapende Christen. Het gevaar is groot dat we in een geestelijke toestand van slaperigheid raken, en daar ook in blijven omdat we ons daar ook prettig in voelen. Als dat zo is, moeten we wakker geschud worden. De Heere moet tegen ons zeggen: "Ontwaak, u die slaapt, en sta op uit de doden, en Christus zal over u lichten" (Efeze 5:14).
De Heere roept Samuel geduldig voor de derde keer. Dan dringt het bij Eli door dat God tot de jonge Samuel spreekt. Hij zegt tegen Samuel dat hij moet zeggen: ‘Spreek Heere, want Uw knecht hoort.’ als God hem nog een keer roept en stuurt hem terug naar bed. En dan komt God voor de 4e keer tot Samuel. Samuel spreekt eerbiedig de woorden uit die hij opgedragen had gekregen. Maar hij noemt de Naam van de Heere niet. Waarschijnlijk doet Samuel dit uit ontzag voor God, hij durft Zijn Naam niet uit te spreken.
En wij? Wat zeggen wij als de Heere ons roept? Misschien roept Hij ons niet fysiek met woorden midden in de nacht, maar Hij roept je wel degelijk gedurende de dag. Wanneer je de Bijbel leest met je gezin aan tafel, of met de dagopening op school, of de dominee of spreker in de kerk die je elke zondag hoort. God roept je, besef je dat? Hij roept je omdat Hij een plan met je leven heeft.
Zoals je ziet zit dit hoofdstuk uit de Bijbel vol met geestelijke lessen en details, maar aan het einde mag je bij jezelf een spiegel voorhouden als je het laatste vers leest. Kan jij Samuel nazeggen: Spreek HEERE, want Uw knecht hoort?